پشیمانی بعد از کامپوزیت؛ علت‌ها، پیشگیری و راه‌حل‌ها

پشیمانی بعد از کامپوزیت دندان برای همه یک معنی ندارد. ممکن است از رنگ دندان‌ها خوشتان نیاید، حس کنید دندان‌ها بیش از حد بزرگ شده‌اند یا موقع خندیدن ظاهر طبیعی ندارند. گاهی هم مشکل فقط ظاهری نیست. درد هنگام جویدن، خونریزی لثه، گیرکردن غذا، زبری سطح یا بلند بودن یک دندان می‌تواند فرد را نگران کند. بعضی از این حس‌ها در روزهای اول طبیعی هستند، چون زبان و لب هنوز به شکل تازه دندان‌ها عادت نکرده‌اند. بااین‌حال، درد یا التهاب را نباید فقط به عادت‌کردن ربط داد. نتیجه کامپوزیت دندان به رنگ، فرم، اندازه، سلامت لثه و نحوه روی‌هم قرارگرفتن دندان‌ها بستگی دارد. برای پیدا کردن راه درست، اول مشخص کنید دقیقا چه چیزی شما را ناراحت کرده است. آیا مشکل در آینه دیده می‌شود یا هنگام حرف‌زدن و غذاخوردن آن را حس می‌کنید؟ آیا فقط یک دندان درگیر است یا همه دندان‌ها؟ پاسخ این سوال‌ها به دندانپزشک کمک می‌کند راه ساده‌تری پیدا کند. در خیلی از موارد لازم نیست همه کامپوزیت‌ها برداشته شوند و یک اصلاح کوچک کافی است.

پشیمانی بعد از کامپوزیت برای همه یک دلیل ندارد. بعضی افراد فقط از ظاهر دندان‌هایشان ناراضی هستند. بعضی دیگر هنگام جویدن یا حرف‌زدن احساس ناراحتی دارند. در گروهی هم لثه قرمز می‌شود، خونریزی می‌کند یا غذا بین دندان‌ها گیر می‌کند. هرکدام از این مشکلات علت متفاوتی دارند و راه‌حلشان هم یکی نیست. برای مثال، اگر سطح کامپوزیت زبر باشد، پولیش می‌تواند آن را صاف‌تر کند. اگر یک دندان زودتر از بقیه به دندان مقابل برسد، شاید فقط همان قسمت به تنظیم نیاز داشته باشد. اگر رنگ از ابتدا درست انتخاب نشده باشد، پولیش همیشه جواب نمی‌دهد و ممکن است بخشی از کامپوزیت عوض شود. گاهی هم کار از نظر فنی درست است، اما نتیجه شبیه چیزی نیست که فرد قبل از درمان در ذهن داشته است. به همین دلیل، قبل از هر تغییری باید علت اصلی پیدا شود. دندانپزشک فرم و سطح کامپوزیت، وضعیت لثه و نحوه بسته‌شدن دندان‌ها را بررسی می‌کند. این بررسی جلوی تراش بی‌دلیل دندان را می‌گیرد. همچنین کمک می‌کند به‌جای یک درمان بزرگ، از ساده‌ترین راهی شروع شود که مشکل واقعی شما را برطرف می‌کند.

یکی از دلیل‌های رایج پشیمانی این است که نتیجه نهایی با تصویری که فرد در ذهن داشته فرق دارد. شاید عکس لبخند یک نفر را دیده باشید و همان رنگ یا فرم را بخواهید. اما شکل لب، اندازه فک، خط لثه و حالت دندان‌های هر فرد متفاوت است. به همین دلیل، یک مدل مشخص روی همه صورت‌ها یکسان دیده نمی‌شود. اگر دندان‌ها نامرتبی زیادی داشته باشند، پوشاندن آن‌ها فقط با اضافه‌کردن کامپوزیت ممکن است دندان را پهن و برجسته نشان دهد. رنگ خیلی سفید هم همیشه زیباتر نیست و ممکن است کنار پوست، لب یا دندان‌های طبیعی مصنوعی به نظر برسد. بهتر است قبل از درمان خیلی ساده بگویید چه چیزی می‌خواهید؛ مثلا دندان طبیعی، کمی روشن‌تر، کوتاه‌تر، گردتر یا کم‌حجم‌تر. دیدن طرح اولیه یا نمونه موقت می‌تواند کمک کند، ولی نتیجه را صددرصد نشان نمی‌دهد. اگر تنها مشکل این است که هنوز به چهره جدیدتان عادت نکرده‌اید و درد یا ناراحتی ندارید، چند روز صبر کنید. دندان‌ها را در نور طبیعی و هنگام حرف‌زدن و خندیدن ببینید. بعد نکاتی را که واقعا آزارتان می‌دهد یادداشت کنید تا در جلسه بررسی، خواسته خود را روشن و دقیق توضیح دهید.

گاهی دندان‌ها بعد از کامپوزیت بیش از حد پهن، بلند یا جلوآمده دیده می‌شوند. در بعضی موارد نیز همه دندان‌ها یک شکل و یک اندازه دارند و لبخند طبیعی به نظر نمی‌رسد. رنگ هم فقط سفید یا زرد نیست. شفافیت لبه دندان، هماهنگی رنگ با دندان‌های کناری و صاف بودن سطح روی ظاهر نهایی اثر می‌گذارند. اگر سطح زبر باشد، نور خوب بازتاب نمی‌شود و دندان کدرتر دیده می‌شود. همین زبری می‌تواند باعث شود چای، قهوه و مواد رنگی زودتر روی سطح بمانند. در چنین حالتی، پولیش حرفه‌ای ممکن است ظاهر را بهتر کند. اگر فقط کمی کامپوزیت اضافی روی دندان باشد، دندانپزشک می‌تواند همان بخش را با دقت کمتر کند و دوباره سطح را صاف و براق کند. اما اگر رنگ اصلی ماده اشتباه باشد، پولیش آن را عوض نمی‌کند. در این شرایط شاید لازم باشد بخشی از کامپوزیت ترمیم یا تعویض شود. سفیدکردن دندان‌های طبیعی هم رنگ کامپوزیت را روشن نمی‌کند و ممکن است اختلاف رنگ بیشتر شود. هر اصلاح باید آرام و کنترل‌شده انجام شود تا فقط ماده اضافه برداشته شود و مینای سالم دندان آسیب نبیند.

خونریزی یا ورم لثه بعد از کامپوزیت موضوعی نیست که همیشه بتوان آن را نادیده گرفت. گاهی لبه کامپوزیت کمی بیرون‌زده است و پلاک میکروبی کنار آن جمع می‌شود. گاهی فاصله بین دو دندان طوری بسته شده که نخ دندان به‌راحتی رد نمی‌شود. کامپوزیت خیلی حجیم هم می‌تواند به لثه فشار بیاورد یا تمیزکردن آن قسمت را سخت کند. از طرف دیگر، کنارگذاشتن نخ دندان به دلیل ترس از آسیب‌زدن به کامپوزیت، التهاب را بیشتر می‌کند. دندانپزشک باید محل اتصال کامپوزیت به دندان، فاصله بین دندان‌ها، عبور نخ و وجود جرم را بررسی کند. اگر فقط یک لبه زبر یا قسمت اضافه وجود داشته باشد، همان بخش اصلاح و پولیش می‌شود. اگر جرم و پلاک علت اصلی باشند، تمیزکردن حرفه‌ای و آموزش روش درست مسواک و نخ دندان کمک می‌کند. بعد از برطرف‌شدن علت، لثه برای آرام‌شدن به چند روز زمان نیاز دارد. خونریزی مداوم، بوی بد، درد یا عقب‌رفتن لثه طبیعی نیست و باید پیگیری شود. بااین‌حال، این نشانه‌ها همیشه به معنی برداشتن همه کامپوزیت‌ها نیستند. خیلی وقت‌ها مشکل فقط در یک بخش کوچک است و با یک اصلاح محدود برطرف می‌شود.

کمی حساسیت به آب سرد در روزهای اول ممکن است پیش بیاید، اما درد شدید یا بیشترشدن حساسیت نیاز به بررسی دارد. اگر دندان خودبه‌خود درد می‌گیرد، شب شما را بیدار می‌کند یا با گاززدن غذا تیر می‌کشد، منتظر نمانید. یکی از علت‌های رایج این است که یک دندان بعد از کامپوزیت کمی بلند شده و زودتر از بقیه به دندان مقابل می‌رسد. در این حالت فشار جویدن روی همان نقطه جمع می‌شود و ممکن است دندان یا عضلات فک درد بگیرند. پوسیدگی قدیمی، ترک دندان یا حساس‌شدن عصب دندان هم می‌توانند علت درد باشند. دندانپزشک با کاغذ مخصوص، محل تماس دندان‌ها را بررسی می‌کند و در صورت نیاز فقط همان قسمت را تنظیم می‌کند. گاهی برای پیدا کردن علت، عکس رادیوگرافی هم لازم است. کامپوزیت را در خانه سوهان نزنید و سعی نکنید با جویدن زیاد به دندان بلند عادت کنید. این کار می‌تواند فشار را بیشتر کند. همچنین هر دردی بعد از کامپوزیت به معنی نیاز به عصب‌کشی نیست. اول باید علت دقیق مشخص شود. مراجعه زودتر معمولا باعث می‌شود مشکل با یک کار ساده‌تر حل شود.

کامپوزیت ممکن است بعد از مدتی کمی کدر شود، رنگ بگیرد یا لب‌پر شود. نوشیدن زیاد چای و قهوه، سیگار، سطح زبر کامپوزیت، دندان‌قروچه و جویدن یخ یا خوراکی‌های خیلی سفت این مشکلات را بیشتر می‌کنند. اگر لکه فقط روی سطح باشد، تمیزکردن و پولیش می‌تواند رنگ و درخشندگی را بهتر کند. اما اگر خود ماده از داخل تغییر رنگ داده باشد، پولیش کافی نیست و ممکن است بخشی از کامپوزیت نیاز به تعویض داشته باشد. لب‌پریدگی کوچک هم همیشه به معنی برداشتن کامل کار نیست. همان‌طور که در مطلب لب پر شدن کامپوزیت دندان توضیح داده شده، اندازه شکستگی و علت آن باید بررسی شود. اگر فشار زیاد دندان‌ها یا دندان‌قروچه باعث شکست شده باشد، ترمیم کامپوزیت بدون برطرف‌کردن این فشار ممکن است دوباره بشکند. کامپوزیت مثل دندان طبیعی به مراقبت نیاز دارد و ممکن است هر چند وقت یک‌بار به پولیش یا ترمیم کوچک نیاز پیدا کند. دانستن این موضوع قبل از درمان، انتظار واقعی‌تری می‌سازد و احتمال پشیمانی را کمتر می‌کند.

برای پیدا کردن علت پشیمانی بعد از کامپوزیت باید بین حس ناآشنای روزهای اول و یک مشکل واقعی تفاوت گذاشت. در چند روز اول، زبان و لب هنوز به سطح و فرم تازه دندان‌ها عادت نکرده‌اند. ممکن است دندان‌ها کمی بزرگ به نظر برسند یا هنگام حرف‌زدن حس متفاوتی داشته باشید. اگر درد، خونریزی، زبری تیز یا مشکل جویدن ندارید، این حس می‌تواند با گذشت چند روز کمتر شود. اما بعضی نشانه‌ها به زمان نیاز ندارند و باید بررسی شوند. اگر یک دندان موقع بستن دهان زودتر تماس پیدا می‌کند، ممکن است بخشی از کار به اصلاح نیاز داشته باشد. گیرکردن همیشگی غذا، پاره‌شدن نخ دندان یا خونریزی مرتب لثه هم باید بررسی شود. درد رو به افزایش یا لبه تیز هم طبیعی نیست. برای اینکه معاینه دقیق‌تر باشد، مشکل را ساده و مشخص توضیح دهید. مثلا بگویید کدام دندان بلند است، درد با سردی بیشتر می‌شود یا غذا دقیقا کجا گیر می‌کند. اگر مشکل ظاهری است، چند عکس در نور روز و با لبخند عادی بگیرید. دندانپزشک سطح کامپوزیت، لثه، فاصله بین دندان‌ها و نحوه روی‌هم آمدن دندان‌ها را بررسی می‌کند. بعد مشخص می‌شود که صبرکردن کافی است یا پولیش، اصلاح فرم، ترمیم یا تعویض لازم است.

نشانه	برداشت اولیه	اقدام منطقی
احساس ناآشنایی بدون درد	ممکن است بخشی از سازگاری اولیه باشد	چند روز مشاهده و ثبت دقیق مشکل
بلندی هنگام بستن دهان	احتمال تماس زودرس	بررسی تماس و تنظیم کنترل‌شده
خونریزی یا گیر غذایی مداوم	احتمال مشکل مرز، فرم یا بهداشت	معاینه لثه و لبه‌های کامپوزیت
درد شدید یا رو به افزایش	نیازمند بررسی دندان و بافت داخلی	مراجعه زودهنگام و پرهیز از خوددرمانی

راه‌حل پشیمانی بعد از کامپوزیت باید با خود مشکل هماهنگ باشد. اگر سطح زبر یا کمی لکه‌دار است، پولیش می‌تواند کافی باشد. اگر دندان کمی بزرگ یا لبه آن ناهماهنگ شده، شاید با کم‌کردن بخش اضافی فرم بهتر شود. شکستگی کوچک نیز در بسیاری از موارد با ترمیم همان قسمت برطرف می‌شود. برداشتن همه کامپوزیت‌ها زمانی مطرح می‌شود که مشکل گسترده باشد یا بخش زیادی از کار استحکام مناسبی نداشته باشد. بهتر است درمان از ساده‌ترین کار موثر شروع شود. این روش هم هزینه و زمان کمتری دارد و هم احتمال آسیب به مینای دندان را پایین می‌آورد. کامپوزیت هم‌رنگ دندان است و پیدا کردن محل دقیق اتصال آن به مینای طبیعی همیشه آسان نیست. به همین دلیل، برداشتن بی‌دلیل همه مواد می‌تواند دندان را بیشتر درگیر کند. قبل از اصلاح باید روشن باشد که در پایان چه رنگ و فرمی می‌خواهید و آیا این نتیجه با شرایط دهان شما شدنی است. اگر لثه ملتهب باشد، اول باید علت التهاب برطرف شود. سپس بعد از آرام‌شدن لثه می‌توان درباره فرم نهایی تصمیم گرفت. تغییر مرحله‌ای به شما اجازه می‌دهد نتیجه هر اصلاح را ببینید و فقط در صورت نیاز سراغ کار بزرگ‌تر بروید.

پولیش برای زمانی مناسب است که سطح کامپوزیت زبر، کدر یا کمی لکه‌دار شده باشد. دندانپزشک با ابزار مخصوص سطح را صاف و براق می‌کند. این کار می‌تواند گیر پلاک را کمتر کند و باعث شود نور بهتر از روی دندان بازتاب شود. اگر دندان کمی حجیم باشد یا لبه آن با دندان‌های کناری هماهنگ نباشد، می‌توان فقط بخش اضافه کامپوزیت را کم کرد. بعد از این کار سطح باید دوباره پولیش شود تا زبری تازه ایجاد نشود. پولیش نمی‌تواند رنگ اصلی کامپوزیت را تغییر دهد. پس اگر رنگ ماده از ابتدا خیلی سفید، تیره یا ناهماهنگ انتخاب شده باشد، شاید راه دیگری لازم باشد. تنظیم بلندی دندان هم فقط با نگاه‌کردن در آینه انجام نمی‌شود. دندانپزشک باید ببیند دندان‌ها هنگام بستن دهان و حرکت فک چگونه به هم می‌رسند. مزیت پولیش و اصلاح محدود این است که بیشتر کامپوزیت سالم باقی می‌ماند و تغییر قابل کنترل است. نتیجه نهایی باید در حالت عادی صورت، هنگام لبخند و موقع حرف‌زدن بررسی شود. این کار کمک می‌کند اصلاح یک دندان، هماهنگی بقیه لبخند را به هم نزند.

اگر فقط گوشه کوچکی از کامپوزیت شکسته یا یک بخش محدود تغییر رنگ داده باشد، معمولا لازم نیست همه مواد برداشته شوند. دندانپزشک قسمت آسیب‌دیده یا لق را برمی‌دارد، محل را تمیز می‌کند و کامپوزیت تازه روی همان بخش می‌گذارد. این روش زمانی بهتر جواب می‌دهد که قسمت اصلی کامپوزیت سالم و محکم باشد. همچنین باید بتوان محل درمان را خشک و تمیز نگه داشت تا ماده تازه خوب بچسبد. پیدا کردن علت شکستگی هم مهم است. اگر دندان‌قروچه، جویدن خوراکی سفت یا بلند بودن یک دندان باعث شکست شده باشد، فقط پرکردن قسمت شکسته کافی نیست. تا وقتی فشار اصلی اصلاح نشود، احتمال شکستن دوباره وجود دارد. مزیت ترمیم محدود این است که بخش سالم دست‌نخورده می‌ماند و مینای دندان کمتر درگیر می‌شود. بااین‌حال، اگر بیشتر دندان‌ها تغییر رنگ داده باشند یا لبه‌های زیادی لق شده باشند، ترمیم چند نقطه ممکن است نتیجه خوبی ندهد. هماهنگ‌کردن رنگ کامپوزیت تازه با ماده قدیمی هم همیشه آسان نیست. به همین دلیل، دندانپزشک رنگ، اندازه آسیب و وضعیت دندان را بررسی می‌کند و بعد بین ترمیم محدود و تعویض تصمیم می‌گیرد.

تعویض کامپوزیت زمانی بررسی می‌شود که مشکل فقط به یک لکه یا شکستگی کوچک محدود نباشد. برای مثال، ممکن است فرم بیشتر دندان‌ها با صورت هماهنگ نباشد، رنگ از ابتدا اشتباه انتخاب شده باشد یا بخش زیادی از کامپوزیت لق و ضعیف شده باشد. حتی در این شرایط هم شاید لازم نباشد همه دندان‌ها درمان شوند و فقط واحدهای مشکل‌دار عوض شوند. برداشتن کامپوزیت باید با ابزار مناسب و دید دقیق انجام شود. چون رنگ کامپوزیت به دندان نزدیک است، تشخیص محل اتصال آن به مینا ساده نیست. اگر قبل از درمان دندان تراش خورده باشد، برگشت دقیق به شکل اولیه همیشه ممکن نیست. در مطلب ترمیم یا تعویض کامپوزیت می‌توانید ببینید که اندازه آسیب و مقدار کامپوزیت سالم در این انتخاب مهم هستند. قبل از برداشتن باید برنامه بعدی هم مشخص باشد. شاید دندان فقط به پولیش نیاز داشته باشد یا قرار باشد کامپوزیت تازه انجام شود. گاهی هم باید اول مشکل لثه درمان شود. کندن کامپوزیت در خانه یا مراجعه به فرد غیرمتخصص می‌تواند باعث حساسیت، زبری و آسیب به مینای دندان شود.

پشیمانی بعد از کامپوزیت همیشه به مراجعه فوری نیاز ندارد، اما بعضی نشانه‌ها را نباید نادیده گرفت. اگر فقط از کمی تفاوت رنگ یا فرم ناراضی هستید، چند روز دندان‌ها را در نور طبیعی ببینید. اگر درد یا مشکل دیگری ندارید، نکات دقیق را یادداشت کنید. اما برای بعضی نشانه‌ها بهتر است صبر نکنید. درد شدید یا بیشترشونده، درد شبانه، حساسیتی که بعد از خوردن چیز سرد یا گرم مدت زیادی می‌ماند و احساس بلند بودن یک دندان نیاز به معاینه دارند. اگر نمی‌توانید راحت غذا بجوید، لبه تیزی زبان را اذیت می‌کند، بخشی از کامپوزیت شکسته یا لثه مرتب خونریزی و ورم می‌کند، مراجعه را عقب نیندازید. گیرکردن همیشگی غذا بین دو دندان هم باید بررسی شود. اگر کامپوزیت لق شده یا تکه‌ای از آن افتاده است، تا زمان مراجعه با آن سمت غذای سفت نجوید و تکه جداشده را نگه دارید. از چسب، سوهان یا ابزار خانگی استفاده نکنید. مراجعه زودتر به این معنی نیست که حتما درمان بزرگی لازم دارید. برعکس، گاهی یک تماس بلند یا لبه زبر در همان شروع با اصلاح کوچکی برطرف می‌شود. هنگام مراجعه بگویید مشکل از چه زمانی شروع شده و چه کاری آن را بیشتر یا کمتر می‌کند.

احتمال پشیمانی بعد از کامپوزیت با یک تصمیم دقیق قبل از شروع درمان کمتر می‌شود. اول باید مشخص شود کامپوزیت برای مشکل شما مناسب است یا روش دیگری نتیجه بهتری می‌دهد. سلامت دندان و لثه، میزان نامرتبی، نحوه روی‌هم قرارگرفتن دندان‌ها و عادت دندان‌قروچه باید بررسی شوند. بعد درباره رنگ، طول و فرم دندان‌ها با دندانپزشک به توافق برسید. فقط نشان‌دادن عکس یک لبخند در شبکه‌های اجتماعی کافی نیست، چون شکل صورت و دهان شما با آن فرد فرق دارد. بهتر است نمونه‌هایی را ببینید که به شرایط دندان‌های خودتان نزدیک هستند. همچنین باید بدانید کامپوزیت ممکن است در آینده به پولیش یا ترمیم نیاز پیدا کند و مصرف زیاد مواد رنگی می‌تواند ظاهر آن را تغییر دهد. اگر قرار است تغییر زیادی انجام شود، نمونه موقت یا طرح اولیه کمک می‌کند اندازه و فرم تقریبی را پیش از پایان کار ببینید. این مراحل نتیجه را تضمین نمی‌کنند، اما برداشت اشتباه را کمتر می‌کنند. وقتی خواسته شما روشن باشد و محدودیت‌های درمان را بدانید، احتمال اینکه بعدا از رنگ، حجم یا شکل دندان‌ها ناراضی شوید کمتر خواهد شد.

قبل از کامپوزیت، دندانپزشک باید پوسیدگی، ترک دندان، التهاب لثه و نحوه بسته‌شدن دندان‌ها را بررسی کند. اگر لثه خونریزی دارد یا تمیزکردن بین دندان‌ها سخت است، بهتر است اول این مشکل درمان شود. کامپوزیت روی لثه ناسالم نتیجه خوبی نمی‌دهد و ممکن است التهاب را بیشتر کند. نامرتبی زیاد هم موضوع مهمی است. اگر برای صاف نشان‌دادن دندان کج مقدار زیادی ماده اضافه شود، دندان‌ها ممکن است پهن و برجسته شوند. در بعضی افراد ارتودنسی یا روش دیگری انتخاب بهتری است. دندان‌قروچه، جویدن ناخن، شکستن آجیل و بازکردن بسته با دندان نیز احتمال لب‌پریدگی را بالا می‌برند. اگر دندان‌قروچه دارید، شاید دندانپزشک محافظ شبانه پیشنهاد کند. همچنین باید بدانید که دندان زیر کامپوزیت هنوز ممکن است پوسیده شود و تمیزکردن روزانه ضروری است. این بررسی‌ها برای ترساندن شما از درمان نیستند. هدف این است که اگر شرایط مناسبی دارید، با خیال روشن‌تری درمان را شروع کنید. اگر هم مشکلی وجود دارد، اول همان مشکل برطرف شود تا کامپوزیت دوام و ظاهر بهتری داشته باشد.

عبارت‌هایی مثل «لبخند زیبا» یا «دندان طبیعی» برای هر فرد معنی متفاوتی دارند. یک نفر دندان خیلی سفید می‌خواهد و فرد دیگری رنگ ملایم‌تر را ترجیح می‌دهد. بعضی‌ها لبه گرد دوست دارند و بعضی‌ها فرم صاف و کشیده می‌پسندند. قبل از شروع، درباره طول، عرض، فرم لبه و میزان سفیدی دندان‌ها واضح صحبت کنید. انتخاب رنگ بهتر است در نور مناسب انجام شود. وقتی دندان مدت زیادی خشک بماند، روشن‌تر دیده می‌شود و ممکن است انتخاب رنگ دقیق نباشد. اگر تعداد زیادی دندان کامپوزیت می‌شوند، طرح اولیه یا نمونه موقت می‌تواند حجم تقریبی را نشان دهد. فقط از روبه‌رو نگاه نکنید. دندان‌ها را از کنار، هنگام حرف‌زدن و در حالت عادی لب هم ببینید. عکس مرجع کمک می‌کند سلیقه شما بهتر فهمیده شود، اما نباید انتظار داشت همان لبخند دقیقا روی صورت شما تکرار شود. بهتر است خواسته‌ها و محدودیت‌ها قبل از کار روشن باشند تا در پایان هر دو طرف معیار مشترکی برای بررسی نتیجه داشته باشند. اگر تغییر خیلی زیاد است، انجام مرحله‌ای کار فرصت می‌دهد قبل از تکمیل همه دندان‌ها نظر خود را بگویید.

بعد از پایان کامپوزیت، چند مورد ساده باید بررسی شوند. نخ دندان باید بدون پاره‌شدن بین دندان‌ها رد شود. سطح دندان نباید زبر یا تیز باشد. هنگام بستن دهان هم نباید حس کنید یک دندان زودتر از بقیه تماس پیدا می‌کند. اگر هرکدام از این مشکلات را دارید، همان موقع به دندانپزشک بگویید. در خانه، مسواک منظم و نخ دندان به سالم‌ماندن لثه و دندان زیر کامپوزیت کمک می‌کنند. جویدن یخ، ناخن و خوراکی‌های خیلی سفت احتمال شکستن کامپوزیت را بالا می‌برد. چای، قهوه و سیگار هم می‌توانند سطح آن را زودتر رنگی کنند. اگر دندان‌قروچه دارید، محافظ شبانه‌ای که دندانپزشک برایتان ساخته است می‌تواند فشار را کمتر کند. مراجعه دوره‌ای هم باعث می‌شود زبری، تغییر رنگ یا شکستگی کوچک قبل از بزرگ‌شدن پیدا شود. زمان پولیش برای همه یکسان نیست و به عادت‌های غذایی، وضعیت سطح و نظر دندانپزشک بستگی دارد. مراقبت درست فقط برای زیبایی نیست. تمیز نگه‌داشتن اطراف کامپوزیت از لثه و دندان طبیعی هم محافظت می‌کند. اگر درد، لق‌شدن یا تغییر تازه‌ای دیدید، خودتان آن را دست‌کاری نکنید.

پشیمانی بعد از کامپوزیت دندان می‌تواند به رنگ، فرم، اندازه یا حس دندان‌ها مربوط باشد. گاهی هم درد، خونریزی لثه، گیرکردن غذا یا بلند بودن یک دندان علت اصلی نارضایتی است. اول باید دقیقا مشخص شود چه چیزی شما را اذیت می‌کند. خیلی از مشکلات با پولیش، کم‌کردن یک بخش اضافه یا ترمیم کوچک برطرف می‌شوند و نیازی به برداشتن همه کامپوزیت‌ها نیست. اگر مشکل گسترده باشد، دندانپزشک ممکن است تعویض یک یا چند واحد را پیشنهاد کند. برگشت کامل دندان به شکل قبل همیشه ممکن نیست، به‌خصوص اگر پیش از کامپوزیت تراش انجام شده باشد. درد رو به افزایش، خونریزی همیشگی، گیر غذایی و مشکل جویدن را جدی بگیرید. قبل از درمان هم درباره رنگ، فرم، تعداد دندان‌ها و نتیجه‌ای که واقعا شدنی است واضح صحبت کنید. سلامت لثه و دندان باید بررسی شود و عادت‌هایی مثل دندان‌قروچه در نظر گرفته شوند. بهترین کار این است که از ساده‌ترین راه موثر شروع کنید و فقط در صورت نیاز سراغ درمان بزرگ‌تر بروید. این روش هم از مینای سالم محافظت می‌کند و هم احتمال رسیدن به نتیجه‌ای که از آن راضی باشید بیشتر می‌شود.