مراحل لمینت دندان از طراحی لبخند تا چسباندن نهایی

مراحل لمینت دندان فقط به انتخاب رنگ و چسباندن یک پوسته روی دندان محدود نمی‌شود. هر مرحله هدف مشخصی دارد. ابتدا دندانپزشک بررسی می‌کند که دندان‌ها و لثه سالم هستند و آیا لمینت برای خواسته شما انتخاب مناسبی است یا نه. بعد شکل لبخند، مقدار مینای دندان، نحوه روی هم قرار گرفتن دندان‌ها و رنگ مورد نظر بررسی می‌شود. ممکن است برای دیدن شکل احتمالی نتیجه از عکس، قالب یا طراحی دیجیتال استفاده شود. بعد از قبول طرح، سطح دندان در صورت نیاز به اندازه کمی آماده می‌شود و قالب یا اسکن آن برای لابراتوار فرستاده می‌شود. لابراتوار پوسته‌های سرامیکی را می‌سازد و دندانپزشک پیش از چسباندن، اندازه، رنگ و هماهنگی آن‌ها را کنترل می‌کند. مراحل کلی لمینت دندان برای بیشتر افراد شبیه است. اما تعداد جلسه‌ها و مقدار آماده‌سازی برای همه یکسان نیست. پوسیدگی، التهاب لثه، دندان‌قروچه یا نامرتبی زیاد ممکن است شروع درمان را عقب بیندازد یا روش مناسب‌تری را مطرح کند.

درمان نباید با انتخاب سفیدترین رنگ یا تعیین تعداد دندان‌ها شروع شود. اول باید ببینیم که لمینت واقعا می‌تواند مشکل ظاهری را برطرف کند. گاهی سفیدکردن دندان، ارتودنسی یا یک ترمیم کوچک با آسیب کمتر نتیجه مناسب‌تری می‌دهد. دندانپزشک لثه، پوسیدگی، ترک، پرکردگی‌های قدیمی، مقدار مینای سالم و جای دندان‌ها را بررسی می‌کند. همچنین معلوم می‌شود که دندان‌های بالا و پایین هنگام بستن دهان چگونه با هم تماس دارند. عکس صورت و داخل دهان هم نشان می‌دهد دندان‌ها هنگام خندیدن چقدر دیده می‌شوند و لثه چه شکلی دارد. عکس رادیولوژی فقط زمانی گرفته می‌شود که بررسی ریشه، پوسیدگی پنهان یا درمان قبلی لازم باشد. اگر پوسیدگی یا التهاب لثه وجود داشته باشد، ابتدا باید درمان شود. چون لمینت بیماری دندان و لثه را درمان نمی‌کند. در این جلسه بهتر است شما دقیق بگویید چه تغییری می‌خواهید و از محدودیت‌های درمان هم باخبر شوید. این بررسی ساده از تراش بی‌دلیل، انتخاب رنگ نامناسب و نیاز به اصلاح دوباره جلوگیری می‌کند.

دندان و لثه باید پیش از شروع درمان زیبایی سالم باشند. لثه متورم محل واقعی لبه دندان را پنهان می‌کند و ممکن است پس از کم‌شدن ورم، مرز لمینت دیده شود. پوسیدگی، ترک و پرکردگی خراب نیز باید پیش از لمینت درمان شوند، زیرا پوسته سرامیکی این مشکلات را برطرف نمی‌کند. دندانپزشک مقدار مینای سالم را هم بررسی می‌کند. مینا همان لایه سخت و بیرونی دندان است و چسب لمینت معمولا روی این بخش بهتر عمل می‌کند. در ادامه، نحوه تماس دندان‌ها در زمان بستن دهان و جویدن بررسی می‌شود. دندان‌قروچه، جلو بودن زیاد یک دندان یا فشار شدید روی لبه‌ها می‌تواند احتمال ترک یا لب‌پریدگی را بالا ببرد. در این حالت ممکن است ابتدا درمان دیگری لازم باشد. اگر دندان‌ها بسیار نامرتب باشند، ارتودنسی می‌تواند بدون تراش زیاد جای آن‌ها را اصلاح کند. پس یک نسخه ثابت برای همه وجود ندارد. معاینه دقیق کمک می‌کند روش مناسب با کمترین آسیب انتخاب شود و بعد از چسباندن نیاز به اصلاح پرهزینه کمتر باشد.

قبل از هر کاری باید بگویید دوست دارید ظاهر دندان‌هایتان چه تغییری کند. هدف یک نفر ممکن است روشن‌ترشدن یک دندان باشد و فرد دیگری بخواهد فاصله کوچک، طول نامساوی یا شکل خط لبخند را اصلاح کند. مثلا منظور هر کس از «لبخند طبیعی» می‌تواند متفاوت باشد. عکس، ویدئو و نمونه موقت کمک می‌کنند شکل مورد نظر واضح‌تر دیده شود. اندازه و فرم دندان‌ها باید با صورت، لب‌ها، سن و دندان‌های کناری هماهنگ باشند. رنگ نیز نباید جدا از رنگ پوست، سفیدی چشم و دندان‌های مجاور انتخاب شود. دندانپزشک باید پیش از تراش توضیح دهد که لمینت چه تغییرهایی را می‌تواند ایجاد کند و چه محدودیت‌هایی دارد. برای نمونه، لمینت نمی‌تواند نامرتبی شدید یا مشکل فک را بدون مشکل پنهان کند. مقایسه تفاوت لمینت سرامیکی و کامپوزیتی نیز به انتخاب آگاهانه کمک می‌کند. توافق درباره رنگ، شکل و مقدار تغییر پیش از شروع، احتمال نارضایتی پس از درمان را کمتر خواهد کرد.

لمینت سرامیکی چند مرحله دارد و هر مرحله برای کم‌کردن احتمال خطا انجام می‌شود. درمان با معاینه شروع می‌شود تا دلیل تغییر رنگ، شکستگی یا ناهماهنگی دندان مشخص شود. بعد شکل لبخند و نتیجه مورد انتظار طراحی می‌شود. آماده‌سازی دندان، قالب یا اسکن، ساخت پوسته در لابراتوار، امتحان‌کردن آن روی دندان و چسباندن نهایی مراحل بعدی هستند. بعضی کارها مانند بررسی لثه، انتخاب رنگ و طراحی باید پیش از هر نوع تراش انجام شوند. ساخت لمینت نیز به زمان لابراتوار نیاز دارد و معمولا در مطب کامل نمی‌شود. اگر دندان پوسیده باشد یا لثه التهاب داشته باشد، درمان این مشکلات به برنامه اضافه می‌شود. ممکن است فرد در فاصله ساخت لمینت، پوسته موقت داشته باشد. در هر بخش باید نتیجه مرحله قبل کنترل شود، به‌خصوص پیش از تراش و چسباندن نهایی که بازگشت به حالت اول آسان نیست. ترتیب زیر مراحل معمول را نشان می‌دهد. اما دندانپزشک ممکن است با توجه به وضعیت دندان‌ها بعضی جلسه‌ها را جدا یا ترکیب کند.

در جلسه اول، دندانپزشک دلیل نارضایتی فرد را بررسی می‌کند. ممکن است مشکل فقط رنگ دندان باشد یا شکستگی، فاصله، نامرتبی و کوتاهی دندان نیز وجود داشته باشد. بعد پوسیدگی، ترک، پرکردگی قدیمی، ساییدگی، مقدار مینای سالم و وضعیت ریشه بررسی می‌شوند. سلامت لثه نیز مهم است. چون ورم یا عقب‌رفتگی لثه می‌تواند شکل نهایی لبخند و محل لبه لمینت را تغییر دهد. دندانپزشک از فرد می‌خواهد دندان‌ها را روی هم بگذارد و فک را حرکت دهد تا فشارهای زیاد و نشانه‌های دندان‌قروچه معلوم شوند. عکس‌های صورت و داخل دهان برای ثبت وضعیت اولیه مفید هستند و عکس رادیولوژی فقط در صورت نیاز گرفته می‌شود. در این مرحله باید معلوم شود که سفیدکردن، ارتودنسی، کامپوزیت یا یک ترمیم کوچک‌تر می‌تواند نتیجه مناسب‌تری بدهد یا نه. هدف این نیست که درخواست لمینت بدون بررسی قبول شود. هدف، انتخاب روشی است که با کمترین دست‌کاری دندان سالم، نتیجه‌ای طبیعی و ماندگار و قابل مراقبت ایجاد کند. انتخاب رنگ و فرم تنها پس از این بررسی معنا پیدا می‌کند.

در مرحله طراحی، خواسته کلی فرد به شکل قابل دیدن تبدیل می‌شود. دندانپزشک طول و عرض دندان‌ها، خط وسط لبخند، فرم لبه دندان‌ها، مقدار دیده‌شدن دندان هنگام حرف‌زدن و خندیدن و هماهنگی لثه را بررسی می‌کند. طراحی دیجیتال می‌تواند شکل پیشنهادی را روی عکس نشان دهد. اما این تصویر به‌تنهایی نتیجه نهایی را تضمین نمی‌کند. در بعضی موارد یک نمونه موقت روی دندان قرار می‌گیرد که به آن ماک‌آپ می‌گویند. ماک‌آپ چسبانده نمی‌شود و فقط کمک می‌کند فرد شکل تقریبی دندان‌های جدید را در دهان ببیند. در این مرحله می‌توان طول دندان، حالت لب، تلفظ بعضی صداها و طبیعی‌بودن لبخند را بررسی کرد. طراحی همچنین نشان می‌دهد برای سرامیک چقدر فضا لازم است و آیا سطح دندان باید آماده شود یا نه. رنگ نهایی فقط از روی کاتالوگ انتخاب نمی‌شود. رنگ دندان زیرین، ضخامت سرامیک و شفافیت آن هم اثر دارند. طرح مناسب باید علاوه بر زیبایی، امکان تمیزکردن دندان و جویدن راحت را حفظ کند.

مقدار آماده‌سازی دندان به شکل اولیه آن و طرح نهایی بستگی دارد. بعضی دندان‌ها کمی عقب‌تر هستند و برای ایجاد فرم مناسب به تراش بسیار کمی نیاز دارند. در مقابل، اگر دندان جلو آمده باشد، رنگ بسیار تیره داشته باشد یا تغییر شکل زیادی لازم باشد، باید فضای بیشتری برای سرامیک ایجاد شود. پس عبارت «لمینت بدون تراش» برای همه افراد درست نیست. دندانپزشک می‌تواند با راهنمای ساخته‌شده از روی طرح لبخند، مقدار تراش را کنترل کند و فقط بخش لازم را بردارد. حفظ مینای دندان اهمیت زیادی دارد، زیرا چسب لمینت معمولا به مینای سالم اتصال مطمئن‌تری دارد. لبه آماده‌سازی باید صاف و قابل تمیزکردن باشد. بردن بی‌دلیل این لبه به زیر لثه می‌تواند قالب‌گیری، خشک نگه‌داشتن محیط و سلامت لثه را دشوار کند. پس از آماده‌سازی، دندان از نظر فضای کافی، نبود لبه تیز و مسیر قرارگرفتن لمینت کنترل می‌شود. هدف تراش یکسان همه دندان‌ها نیست. هدف این است که با کمترین تغییر لازم، فضای مناسب برای یک پوسته محکم و طبیعی فراهم شود.

پس از آماده‌سازی، شکل دندان‌ها با قالب یا اسکن داخل دهان ثبت می‌شود. در روش قالب‌گیری، ماده نرم مخصوص روی دندان‌ها قرار می‌گیرد و پس از سفت‌شدن شکل آن‌ها را ثبت می‌کند. در روش دیجیتال، دستگاه اسکنر از سطح دندان‌ها تصویر سه‌بعدی می‌سازد. هر دو روش در صورت اجرای دقیق می‌توانند اطلاعات لازم را به لابراتوار بدهند. لبه دندان آماده‌شده، دندان‌های کناری و نحوه روی هم قرار گرفتن فک‌ها باید واضح ثبت شوند. خون‌ریزی، بزاق زیاد یا لثه متورم می‌تواند دقت کار را کمتر کند. به همین دلیل محیط باید تمیز و خشک باشد. رنگ فعلی دندان، رنگ مورد نظر و عکس‌هایی با نور مناسب نیز برای لابراتوار فرستاده می‌شوند. اگر سطح دندان حساس یا ظاهر آن نامناسب شده باشد، دندانپزشک یک پوسته موقت قرار می‌دهد. این پوسته از دندان محافظت می‌کند. اما به محکمی لمینت نهایی نیست. موقت نباید به لثه فشار بیاورد یا جویدن را دشوار کند. نحوه مراقبت، مسواک‌زدن و استفاده از نخ دندان نیز باید در همان جلسه توضیح داده شود.

لابراتوار از روی قالب یا فایل اسکن، پوسته‌های سرامیکی را می‌سازد. تکنسین ابتدا شکل دندان، لبه‌های آماده‌شده و فاصله میان دندان‌ها را بررسی می‌کند. بعد سرامیکی انتخاب می‌شود که با مقدار فضای موجود، رنگ دندان زیرین و استحکام مورد نیاز هماهنگ باشد. اگر دندان زیر لمینت تیره باشد، سرامیک باید پوشانندگی بیشتری داشته باشد. با این حال پوشاندن کامل رنگ تیره نباید ظاهر دندان را غیرطبیعی و یکدست کند. خطوط ظریف، برجستگی‌های سطح و میزان براقیت نیز با دندان‌های کناری هماهنگ می‌شوند. پوسته ساخته‌شده باید بدون فشار روی مدل بنشیند و لبه آن به‌درستی با دندان هماهنگ باشد. کیفیت کار فقط از روبه‌رو سنجیده نمی‌شود. سطح داخلی، ضخامت بخش‌های مختلف و تماس میان دندان‌ها نیز مهم هستند. نام تجاری سرامیک تنها یکی از عوامل نتیجه است و بررسی بهترین برندهای لمینت دندان زمانی مفید است که مهارت دندانپزشک و لابراتوار هم در نظر گرفته شوند. اطلاعات کامل و ارتباط دقیق مطب با لابراتوار، نیاز به اصلاح دوباره را کمتر می‌کند.

پیش از چسباندن، هر لمینت یک بار به‌تنهایی و بعد کنار پوسته‌های دیگر روی دندان امتحان می‌شود. دندانپزشک بررسی می‌کند که پوسته کامل روی دندان می‌نشیند، لبه آن باز نیست و میان دندان‌ها فشار نامناسب وجود ندارد. طول، شکل و رنگ نیز در همین زمان دیده می‌شوند. خمیر مخصوص تست می‌تواند نشان دهد رنگ چسب چه اثری بر ظاهر نهایی دارد. شما باید پیش از چسباندن، شکل و رنگ را ببینید و نظر بدهید. چون جداکردن لمینت بعد از اتصال آسان نیست. بعد از قبول، سطح داخلی سرامیک و سطح دندان با مواد مناسب آماده می‌شوند. محیط باید خشک بماند تا بزاق یا خون قدرت چسب را کم نکند. دندانپزشک پوسته را در جای درست قرار می‌دهد، چسب اضافه را پاک می‌کند و با نور مخصوص آن را سفت می‌کند. بعد باقی‌مانده چسب میان دندان‌ها و کنار لثه برداشته می‌شود. جابه‌جایی کوچک لمینت، خیس‌شدن سطح یا سفت‌نشدن کامل چسب می‌تواند نتیجه را ضعیف کند. پس این مرحله باید دقیق و بدون عجله انجام شود.

پس از چسباندن، کار هنوز تمام نشده است. دندانپزشک از کاغذ رنگی مخصوص استفاده می‌کند تا ببیند دندان‌ها هنگام بستن دهان و حرکت فک در کدام نقاط با هم تماس دارند. اگر فشار زیادی روی لبه لمینت باشد، احتمال لب‌پریدگی بیشتر می‌شود و آن نقطه باید با دقت تنظیم شود. سطحی که اصلاح شده است دوباره صیقل داده می‌شود تا زبر نماند. بعد عبور نخ دندان، فاصله میان دندان‌ها و باقی‌نماندن چسب کنار لثه بررسی می‌شود. کمی حساسیت در روزهای نخست ممکن است ایجاد شود. اما درد رو به افزایش، احساس بلندبودن یک دندان، گیرکردن مداوم غذا یا خون‌ریزی طولانی باید بررسی شود. مسواک منظم، تمیزکردن فاصله دندان‌ها و معاینه دوره‌ای برای سالم‌ماندن لثه و دندان زیر لمینت لازم است. جویدن یخ، شکستن پوست آجیل یا بازکردن بسته با دندان می‌تواند به سرامیک آسیب بزند. اگر فرد دندان‌قروچه دارد، دندانپزشک ممکن است محافظ شب پیشنهاد کند تا فشار هنگام خواب کمتر شود.

تعداد جلسه‌های لمینت برای همه یکسان نیست. در حالت معمول، جلسه اول برای معاینه، عکس‌برداری و مشخص‌کردن خواسته فرد است. طراحی لبخند و امتحان‌کردن نمونه موقت ممکن است در همین جلسه یا در زمان جداگانه انجام شود. در جلسه بعد، دندان‌ها در صورت نیاز آماده می‌شوند و قالب یا اسکن گرفته می‌شود. اگر سطح دندان تراش خورده باشد، ممکن است یک لمینت موقت تا آماده‌شدن سرامیک قرار بگیرد. ساخت پوسته‌ها در لابراتوار چند روز زمان می‌برد و پس از آن جلسه امتحان و چسباندن برگزار می‌شود. گاهی رنگ، شکل یا نحوه نشستن لمینت نیاز به اصلاح دارد و باید دوباره به لابراتوار برگردد. نباید فقط برای کم‌کردن تعداد جلسه‌ها، پوسته‌ای که از نظر شکل یا اندازه مناسب نیست چسبانده شود. پوسیدگی، التهاب لثه، نیاز به ارتودنسی یا فشار نامناسب دندان‌ها نیز می‌تواند برنامه را طولانی‌تر کند. پس نمی‌توان برای همه یک تعداد جلسه ثابت گفت. درست انجام‌شدن هر مرحله از تمام‌کردن سریع درمان مهم‌تر است.

بیشتر افراد پیش از درمان درباره درد، ظاهر دندان تراش‌خورده و مراقبت از لمینت موقت نگران هستند. مقدار تراش و حساسیت دندان‌ها مشخص می‌کند هر کس در طول درمان چه حسی خواهد داشت. اگر تراش لازم باشد، دندانپزشک می‌تواند از بی‌حسی موضعی استفاده کند. پس از برطرف‌شدن بی‌حسی، ممکن است دندان برای مدت کوتاهی به هوای سرد یا نوشیدنی خنک حساس شود. لمینت موقت نیز از نظر رنگ، صافی و استحکام مانند سرامیک نهایی نیست و باید با احتیاط از آن مراقبت شود. جلسه چسباندن ممکن است طولانی باشد، زیرا هر پوسته جداگانه امتحان می‌شود و محیط باید خشک بماند. پس از چسباندن نیز صحبت‌کردن، تماس دندان‌ها و راحتی لثه بررسی می‌شوند. احساس متفاوت‌بودن دندان‌ها در چند روز اول می‌تواند طبیعی باشد. اما درد شدید یا احساس بلندبودن یک دندان نباید نادیده گرفته شود. بهتر است پیش از هر جلسه درباره مدت کار، نیاز به بی‌حسی و محدودیت خوردن در همان روز سوال کنید تا با آمادگی بیشتری وارد درمان شوید.

معاینه و طراحی لبخند معمولا درد ندارند. در زمان آماده‌سازی دندان، مقدار تراش و حساسیت فرد مشخص می‌کند که بی‌حسی لازم است یا نه. هدف این است که فقط بخش ضروری از سطح دندان آماده شود. اما مقدار آن برای هر فرد متفاوت است. بعد از ازبین‌رفتن بی‌حسی، ممکن است دندان برای چند روز به آب سرد، غذای گرم یا جریان هوا حساس باشد. حساسیت خفیفی که هر روز کمتر می‌شود معمولا نگران‌کننده نیست و با توصیه دندانپزشک و خمیردندان مناسب کنترل می‌شود. در مقابل، درد ضربان‌دار، درد شبانه، بیشترشدن حساسیت یا درد هنگام جویدن باید بررسی شود. گاهی علت فقط بلندبودن تماس یک دندان است و با تنظیم برطرف می‌شود. گاهی نیز عصب داخل دندان نیاز به بررسی بیشتری دارد. آنتی‌بیوتیک حساسیت معمول دندان را درمان نمی‌کند و نباید خودسرانه مصرف شود. به دندانپزشک بگویید درد از چه زمانی شروع شده، با چه چیزی بیشتر می‌شود و چقدر طول می‌کشد. اگر مسکن تجویز شد، مقدار و زمان مصرف را همان‌طور که گفته شده رعایت کنید.

لمینت موقت تا زمان آماده‌شدن سرامیک از دندان محافظت می‌کند و ظاهر آن را می‌پوشاند. اما به محکمی لمینت نهایی نیست. خوراکی‌های سفت، بسیار ترد یا چسبنده می‌توانند موقت را بشکنند یا جدا کنند. بهتر است غذا را به قطعات کوچک تقسیم کنید و با دندان‌های موقت یخ، ته‌دیگ سفت، آجیل یا آب‌نبات را گاز نزنید. مسواک‌زدن باید ادامه پیدا کند. چون جمع‌شدن پلاک می‌تواند لثه را متورم کند و چسباندن نهایی را دشوارتر سازد. روش نخ‌دندان‌کشیدن به نوع اتصال موقت بستگی دارد. پس همان روشی را انجام دهید که دندانپزشک آموزش داده است. اگر موقت جدا شد یا شکست، آن را نگه دارید و با مطب تماس بگیرید. استفاده از چسب خانگی ممکن است به دندان و لثه آسیب بزند و سطح را برای چسباندن نهایی آلوده کند. کمی زبری یا تفاوت رنگ در موقت یعنی این طور نیست که لمینت اصلی نیز همان شکل را خواهد داشت. احساس بلندبودن موقت یا درد هنگام جویدن باید گزارش شود تا فشار اضافی به دندان وارد نشود.

پس از چسباندن، دندانپزشک چسب اضافه، عبور نخ دندان و نحوه تماس دندان‌ها را کنترل می‌کند. تا زمانی که بی‌حسی کاملا برطرف نشده است، بهتر است چیزی نجوید. چون ممکن است بدون آنکه متوجه شوید لب یا داخل گونه را گاز بگیرید. در چند روز اول، شکل جدید دندان‌ها ممکن است برای زبان ناآشنا باشد و تلفظ بعضی صداها کمی متفاوت شود. این احساس معمولا با عادت‌کردن کمتر می‌شود. اگر یک دندان زودتر از بقیه به دندان مقابل برخورد کند یا هنگام جویدن درد داشته باشد، تماس آن باید تنظیم شود. لثه نیز ممکن است پس از جلسه طولانی کمی حساس باشد. اما ورم یا خون‌ریزی رو به افزایش طبیعی نیست. از مسواک نرم و خمیردندان غیرساینده استفاده کنید و فاصله دندان‌ها را هر روز تمیز نگه دارید. خود سرامیک پوسیده نمی‌شود. اما دندان زیر و کنار آن همچنان در معرض پوسیدگی است. شکستن اجسام سخت با دندان و دندان‌قروچه می‌تواند باعث ترک یا لب‌پریدگی شود. جلسه کنترل برای بررسی لثه، تماس‌ها و راحتی فرد اهمیت دارد.

مراحل لمینت دندان با معاینه و طراحی شروع می‌شود و با کنترل نهایی تماس دندان‌ها پایان می‌یابد. پیش از درمان باید پوسیدگی، التهاب لثه، مقدار مینای سالم، رنگ دندان و فشارهای هنگام جویدن بررسی شوند. طراحی لبخند و نمونه موقت کمک می‌کنند شکل پیشنهادی پیش از تراش بهتر دیده شود. بعد دندان در صورت نیاز به مقدار کم آماده می‌شود و قالب یا اسکن برای ساخت پوسته به لابراتوار فرستاده می‌شود. پیش از چسباندن، رنگ، شکل، اندازه و نحوه نشستن هر لمینت کنترل می‌شوند. پس از قبول فرد و دندانپزشک، پوسته‌ها با چسب مخصوص متصل می‌شوند. پاک‌کردن چسب اضافه، تنظیم نقاط پرفشار و صیقل‌دادن سطح نیز بخش مهم درمان هستند. تعداد جلسه‌ها و مقدار تراش به شرایط دندان بستگی دارند و برای همه یکسان نیستند. نتیجه مناسب فقط یک لبخند سفید نیست. دندان باید طبیعی دیده شود، لثه سالم بماند و فرد بتواند راحت صحبت کند و غذا بجود. رعایت بهداشت و مراجعه برای کنترل نیز به نگهداری نتیجه کمک می‌کند.

خیر، میزان آماده‌سازی به موقعیت دندان، رنگ زمینه و فضای سرامیک بستگی دارد. درمان بدون تراش نیز فقط برای شرایط انتخاب‌شده مناسب است.

هر دو روش اگر درست انجام شوند، اطلاعات لازم را ثبت می‌کنند. دندانپزشک با توجه به وضعیت دندان و امکانات مطب، روش مناسب را انتخاب می‌کند.

خیر. نیاز به لمینت موقت به مقدار تراش، حساسیت و جای دندان بستگی دارد. این پوسته نباید به لثه فشار بیاورد و باید بتوان اطراف آن را تمیز کرد.

چسب پس از تاباندن نور مخصوص سفت می‌شود، اما باید دستور دندانپزشک را رعایت کنید. تا برطرف‌شدن کامل بی‌حسی چیزی نجوید تا لب یا داخل گونه را گاز نگیرید.